mail: info{at}45dimpatras.gr

Λόγος για την 28η Οκτωβρίου

    Ένα ιερό χρέος μας έχει συγκεντρώσει σήμερα εδώ. Όλοι εμείς, πολίτες, μαθητές και εκπαιδευτικοί, εκπρόσωποι του κλήρου και του λαού συγκεντρωθήκαμε, για να αποτίσουμε τον απαιτούμενο φόρο τιμής σε αυτούς, που αποτέλεσαν τα πανάξια και σεπτά τέκνα του νεότερου Ελληνισμού, τους αγωνιστές των πανανθρώπινων αξιών για τις οποίες αιώνες τώρα, απαρέγκλιτα, μέσα από θυσίες, στερήσεις μα και ηρωικά κατορθώματα, η φυλή μας αγωνίζεται γράφοντας χρυσές σελίδες δόξας, και ανεπανάληπτου ιστορικού μεγαλείου.    

   'Ήταν ένα φθινοπωρινό πρωινό του Οκτώβρη του 1940, ξημερώματα της 28ης, που στο πέρασμά της, η Ιστορία επέλεξε να χτυπήσει την φτωχική πόρτα της χώρας μας καλώντας την για μια ακόμη φορά να αγωνιστεί για το υπέρτατο αγαθό της ελευθερίας.

   Σε μια εποχή που οι μεγαλύτερες δυνάμεις της Γηραιάς Ηπείρου παραδίδονταν άνευ όρων στη φασιστική λαίλαπα που στο πέρασμά της σκόρπιζε την καταστροφή και το θάνατο, σε μια εποχή που οι Ευρωπαϊκοί λαοί έδειχναν να υποτάσσονται στη στρατιωτική ανωτερότητα των δυνάμεων του Αξονα, σ' αυτή την εποχή, η μικροσκοπική, η τόσο μικρή μα και συγχρόνως τόσο μεγάλη Ελλάδα βροντοφώναξε << ΟΧΙ >> στις παράλογες απαιτήσεις του Ιταλού εισβολέα που φανταζόταν την εισβολή του στην Ελλάδα σαν έναν απλό περίπατο.

  Και το έπος άρχισε. Η πάλη του Δαυίδ με το Γολιάθ ξαναζωντάνεψε πάνω στα χιονισμένα βουνά της Ηπείρου που αποτέλεσαν τους νέους Μαραθώνες, τις νέες Θερμοπύλες που το ιστορικό κύτταρο του λαού μας έχει τη βαριά κληρονομιά να ζει αποδεικνύοντας κάθε φορά τη μεγαλοψυχία του και το απαράμιλλο σθένος του. 

   Και το Θαύμα έγινε!

    Η νίκη στεφάνωσε και πάλι την ταλαιπωρημένη μας χώρα, που μέσα από τον τίμιο αγώνα και τη θυσία των πανάξιων τέκνων της, έγινε πασίγνωστη μέχρι τα πέρατα της Γης, κάνοντας όλη την ανθρωπότητα να μιλάει γι' αυτή με έκπληξη αλλά και σεβασμό...

 << Κάποτε λέγαμε για τους δικούς μας αντρειωμένους ότι πολεμάνε σαν ήρωες. Από τώρα όμως και στο εξής οφείλουμε να λέμε ότι πολεμάνε σαν Έλληνες.>> Με αυτά τα γεμάτα περιεχόμενο λόγια ο Πρωθυπουργός της Αγγλίας Γουίνστον Τσώρτσιλ εξέφρασε τον θαυμασμό του στη χώρα μας για το μεγάλο αυτό κατόρθωμα.

    Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί των ξένων χωρών μεταδίδουν: «πολεμήσατε άοπλοι εναντίον πάνοπλων και νικήσατε. Μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήταν δυνατό να γίνει αλλιώς, γιατί είστε Έλληνες. Κερδίσαμε χρόνο για να αμυνθούμε. Ως σύμμαχοι και ως άνθρωποι σας ευγνωμονούμε».

   Η εφημερίδα της Τουρκίας «Γενή Σαμπάχ» έγραφε: «Ζήτω η Ελλάδα. Οι Έλληνες νίκησαν το πνεύμα της βίας. Ο κόσμος θαυμάζει και μένει έκπληκτος με τον ηρωισμό του Ελληνικού λαού. Εμείς όμως όχι γιατί το περιμέναμε. Τους έχουμε πια μάθει καλά.»

   Η ιαχή του Έλληνα φαντάρου «ΑΕΡΑ» ακούγεται απ΄ άκρη σ΄ άκρη στα χιονισμένα και δύσβατα βουνά της Πίνδου τρέποντας τον επίδοξο κατακτητή σε ντροπιασμένο λιποτάκτη του πεδίου της μάχης, που τώρα πια γνωρίζει καλά τι σημαίνει ελληνική ψυχή και πώς γίνεται τόσους αιώνες, η άλλοτε μεγάλη, άλλοτε μικρή σε έκταση ταλαιπωρημένη αλλά και τόσο ηρωική Ελλάδα να επιβιώνει αγωνιζόμενη πάντα εναντίον των μεγαλύτερων αυτοκρατοριών, με μοναδικό όπλο τη δύναμη που της δίνει το δίκιο της, η αγάπη για την πατρίδα και η απόφαση του να θυσιαστεί κανείς στο βωμό των ιδανικών του...

   Κι ενώ το έπος του '40 συνεχίζεται μέσα από τη διαδοχική και θριαμβευτική επέλαση των ελληνικών δυνάμεων στις πόλεις της Βορείου Ηπείρου και την παράλληλη άταχτη υποχώρηση των ιταλικών στρατευμάτων, την Ανοιξη του 1941, οι σιδερόφραχτες χιτλερικές δυνάμεις σπεύδουν να σώσουν τη σύμμαχό τους από τη διάλυση την ταπείνωση και τη ντροπή. Ο άνισος αλλά δίκαιος αγώνας των Ελλήνων απέναντι στον εχθρό συνεχίζεται μέχρις έσχατων. Ο αδυσώπητος νόμος της υπεροπλίας και της υλικής υπεροχής νικά.

   Ο Έλληνας μαχητής πέφτει αλλά έχει ήδη περάσει στη σφαίρα των αθανάτων, παραδίδεται αλλά έχει ήδη διδάξει.

   Όλοι οι λαοί της γης υποκλίνονται στο μεγαλείο του Ελληνισμού. Ακόμη και ο εχθρός του. Ο ίδιος ο Χίτλερ αναγκάζεται να ομολογήσει:

«Χάριν της ιστορικής δικαιοσύνης είμαι υποχρεωμένος να ομολογήσω ότι από τους αντιπάλους, οι οποίοι μας αντιμετώπισαν, ο Έλληνας στρατιώτης πολέμησε ομοίως με παράτολμο θάρρος και με ύψιστη περιφρόνηση προς το θάνατο.»

   Η αντίσταση της Ελλάδας απέναντι στους εισβολείς οπλίζει με θάρρος και κουράγιο το συμμαχικό στρατό που τώρα πια αντιλαμβάνεται ότι ο αντίπαλος μπορεί να είναι πάνοπλος μα όχι ανίκητος.

   Ο πολύτιμος χρόνος για την ανασύνταξη των δυνάμεων και την αντεπίθεση έχει εξοικονομηθεί. Η αντίστροφη μέτρηση για τις δυνάμεις του Αξονα δεν θα αργήσει.

   Το παράδειγμα όμως των Ελλήνων στρατιωτών κι ολόκληρου του ελληνικού έθνους θα μείνει για πάντα στη μνήμη όλων. Μνημείο άσβεστο στις καρδιές όλων μας.

   Η ιστορία όμως δεν είναι μόνο ανάμνηση. Είναι μια βαριά υποχρέωση απέναντι σ΄ αυτούς που έφυγαν μα πολύ περισσότερο σ΄ αυτούς θα έρθουν. Διαβάζοντάς την ας γαλουχηθούμε από τον πλούτο των επιτευγμάτων αλλά και τον όλεθρο των λαθών της φυλής μας. Όποιος λαός δεν έχει μάθει καλά την ιστορία του, είναι αναγκασμένος να την ξαναζήσει.

   Το έπος του ΄40 αποτελεί έναν Πακτωλό διδαγμάτων που σίγουρα μπορούν να μπορούν να διδάξουν τον σύγχρονο Έλληνα. Κι αυτό δεν θα πρέπει ποτέ να παραβλαφτεί.

   «ΑΕΡΑ»,  βροντοφώναζαν οι Έλληνες στρατιώτες πάνω στα βουνά της Ηπείρου. Κι όμως η λέξη αυτή για τον καθένα τους μπορούσε να σημαίνει κάτι το διαφορετικό!

Για κάποιους θα μπορούσε να σημαίνει μια ζωή μέσα στον πλούτο και τη χλιδή. Σίγουρα όμως για κάποιους άλλους σήμαινε ένα κομμάτι ψωμί, μια χήρα γυναίκα με δυο ή περισσότερα δυστυχισμένα μα ελεύθερα ορφανά. Ότι κι αν σήμαινε η ιαχή ΑΕΡΑ, όποιας διαφορετικής καταγωγής κι αν ήταν τούτοι οι αθάνατοι αγωνιστές, υπήρχε πάνω απ' όλα μέσα τους μια ακατάλυτη δύναμη, μια άσβεστη φλόγα, αυτή που σπρώχνει τον άνθρωπο να απεγκλωβιστεί από τα στενά όρια των προσωπικών του φιλοδοξιών, ν' απλώσει εγκάρδια το χέρι στον αδερφό του και αγκαλιασμένοι σφιχτά να πορευτούν στη λεωφόρο της αθανασίας και των ηρώων σ' αυτήν που αιώνες τώρα το έθνος μας, μέσα από κακουχίες, στερήσεις και πολλές φορές γιατί όχι και λάθη, απαρέγκλιτα βαδίζει, παραδίδοντας μαθήματα ηρωισμού και αυτοθυσίας ανθρωπιάς, δημοκρατίας και φιλελευθερίας, σε όλους τους λαούς της γης.

1940 -1999 59 χρόνια αργότερα από το έπος του 40, η Ελλάδα μας και πάλι απειλείται όχι μόνο φανερά, αλλά δόλια - υποχθόνια, μέσα από ακυρωτικές συμβάσεις και εδαφικές διεκδικήσεις, μέσα από τα βρώμικα παιχνίδια που παίζονται στα μεγάλα σαλόνια πολλών άσπονδων φίλων μας του εξωτερικού, που επικαλούμενοι την ουδέτερη στάση τους αποθρασύνουν τους αιώνιους εχθρούς μας να προχωρούν σε διαρκώς κλιμακούμενες παραβιάσεις των διεθνών κανόνων και συνθηκών. Ας μείνουμε ενωμένοι και αποφασισμένοι ώστε σε κάθε περίπτωση, και όταν η πατρίδα το χρειαστεί να φανούμε αντάξιοι αυτών που έδωσαν την ζωή τους και που τα κόκαλά τους ξασπρίζουν απ' άκρη σ' άκρη πάνω σε τούτα δω τα ψηλά βουνά, για να ζούμε εμείς τώρα ελεύθεροι, αποδεικνύοντας με την σειρά μας ότι η θυσία τους δεν πήγε χαμένη αλλά αποτέλεσε το σπόρο για την διαιώνιση αυτού του παγκοσμίως σπάνιου είδους που λέγεται ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ.

Η ιστοσελίδα αποτελεί προσφορά στους μαθητές του Δημοτικού σχολείου
Σας ευχαριστούμε που συμβάλετε ώστε να γίνει καλύτερο το 45dimpatras.gr